Design sensoryczny: od upcyklingu do samoregulacji

    Kolorowe bransoletko-breloczki nie powstały po to, żeby były „ładne”. Powstały z potrzeby. Z obserwacji uczennic i uczniów, którzy wiercą się, ściskają rękawy, skubią i gryzą ołówki, bo ich ciało szuka regulacji.

    W naszej innowacji pedagogicznej „Kieszonkowe Strefy Relaksu” pokazujemy, że wyciszenie można mieć…w kieszeni i zawsze po nie sięgnąć. Miękki plusz lub warkocz z cienkiej włóczki. Kilka koralików. Często z resztek materiałów, w duchu upcyklingu. Prosta forma, dostępne surowce, żadnej technologicznej rewolucji. A jednak efekt jest bardzo konkretny. To narzędzie sensoryczne. Działa na zmysł dotyku. Można je ściskać. Przesuwać palcami po splocie. Liczyć koraliki. Skupiać uwagę na fakturze. To nie jest tylko ozdoba lub kolorowy gadżet. To wsparcie samoregulacji.
          

Regularne używanie takich produktów wpływa na:
• obniżenie poziomu napięcia
• pomaga zatrzymać narastający stres
• wspiera koncentrację w trakcie lekcji
• ułatwia regulację emocji
• rozwija motorykę małą
• buduje poczucie sprawczości
    
    To co najważniejsze - uczniowie/ uczestnicy innowacji nie dostają gotowego „uspokajacza”. Oni sami go tworzą. I to zmienia wszystko.

A gdzie w tym STEAM?

Science - rozmawiamy o układzie nerwowym, o tym, dlaczego dotyk porządkuje bodźce i pomaga się skupić.
Technology - planujemy pracę, dobieramy materiały, sprawdzamy ich trwałość.
Engineering - projektujemy splot, testujemy wytrzymałość, poprawiamy supeł, szukamy lepszego rozwiązania.
Art - kolor, faktura, estetyka. Każdy projekt jest osobisty, spersonalizowany.
Math - rytmy, symetria, liczenie, powtarzalność wzorów.

    Tu nie chodzi o samo „zrobienie bransoletki lub breloka”. Tu chodzi o proces: projektowanie, analizowanie, poprawianie i świadome tworzenie narzędzia, które realnie pomaga się wyciszyć. Mała rzecz przypięta do plecaka czy schowana w kieszeni potrafi zrobić ogromną różnicę. Tworzenie i wyciszenie naprawdę są w naszych rękach. I właśnie tego chcemy uczyć. Zachęcam: sprawdź, przekonaj się i podziel się tym pomysłem z inną osobą.

Po dodatkowe informację zapraszamy do naszych materiałów  https://kieszonkowestrefy.blogspot.com/p/materiay.html

 




Nowe technologie w projekcie

 

Tradycja i technologia – dobre połączenie

Jednym z nieodłącznych elementów pracy w naszym projekcie jest wykorzystywanie TIK i nowych technologii. Praca ręczna uczy uważności, wyciszenia i rozwija małą motorykę. Technologia pomaga dzielić się efektami i uczy funkcjonowania we współczesnym świecie. Razem tworzą spójną całość – przestrzeń, w której uczeń może rozwijać się holistycznie: manualnie, emocjonalnie, społecznie i cyfrowo.

„Kieszonkowe strefy relaksu” pokazują, że technologia może wspierać relacje, kreatywność i poczucie bezpieczeństwa – jeśli tylko korzystamy z niej świadomie.

Dlaczego technologia jest ważna?

Wprowadzając TIK, budujemy kompetencje przyszłości – planowanie, montaż, prezentację, tworzenie multimediów. To naturalne uzupełnienie działań STEAM, na których opiera się cały projekt.
Uczniowie mogą:

  • projektować wzory i pomysły na sensoryczne „kieszonkowe strefy relaksu”,
  • fotografować kolejne etapy pracy i tworzyć własne portfolio,
  • nagrywać krótkie filmiki instruktażowe,
  • montować własne materiały edukacyjne,
  • prezentować swoje projekty klasie, rodzicom i młodszym kolegom.

To nie tylko rozwijanie umiejętności cyfrowych – to także ćwiczenie odpowiedzialności, uważności oraz umiejętności komunikacji.

Cyfrowe Studio – narzędzia, które wspierają nauczycieli i uczniów

W ramach projektu wprowadzamy także elementy pracy opartych na materiałach z „Cyfrowego Studia”. Warsztaty wykorzystują narzędzia VidnozAI oraz InShot, dzięki którym nawet początkujący użytkownik może stworzyć krótki, atrakcyjny materiał wideo.
W praktyce wygląda to tak:

VidnozAI – Twój wirtualny asystent

  • uczniowie tworzą mówiącego awatara,
  • wpisują krótki komunikat (np. instrukcję szycia, zaproszenie do strefy relaksu, wskazówkę sensoryczną),
  • dostosowują głos i tempo do możliwości odbiorców, w tym uczniów ze SPE (np. wolniejsze tempo, wyraźniejsza artykulacja),
  • eksportują wideo i przenoszą je do dalszej obróbki.

InShot – mobilne studio montażowe

  • uczniowie wycinają zbędne fragmenty,
  • dodają napisy, które wspierają uczniów z trudnościami słuchowymi,
  • dołączają podkład muzyczny (np. spokojny, relaksacyjny),
  • wstawiają grafiki i zdjęcia z procesu tworzenia,
  • eksportują gotowy film, który można zaprezentować na lekcji lub w grupie projektowej.

Dzięki prostocie obsługi uczniowie mogą samodzielnie tworzyć krótkie instrukcje, prezentacje lub materiały wyjaśniające ich własne projekty. To wzmacnia poczucie sprawczości – jeden z kluczowych elementów naszej innowacji.

Technologia, która buduje relacje

Choć na pierwszy rzut oka warsztaty TIK i praca manualna to dwa różne światy, w naszym projekcie wzajemnie się uzupełniają.
Technologia:

  • ułatwia przekazywanie wiedzy rówieśniczej,
  • pomaga uczniom pokonać barierę wstydu (nie muszą nagrywać siebie, mogą korzystać z awatara),
  • pozwala tworzyć materiały o spokojnym tempie, przystosowane do potrzeb sensorycznych,
  • rozwija kreatywność i poczucie wpływu.

Dzięki temu „Kieszonkowe strefy relaksu” stają się projektem nie tylko manualnym, lecz także cyfrowym – wspierając jednocześnie dobrostan, technologiczną samodzielność i umiejętność prezentowania swoich pomysłów.






Szydełkowa bransoletka sensoryczna z koralikami – prosta technika, praktyczny efekt.

 

    To niewielki projekt, ale bardzo dobrze sprawdza się zarówno w nauce podstawowych splotów, jak i w działaniach wspierających koncentrację oraz regulację emocji.



Dlaczego właśnie ten model?

    Wybrałam bransoletkę sensoryczną nie bez powodu. Łączy w sobie prostotę wykonania i praktyczne zastosowanie:

  • Wykorzystuje tylko dwa podstawowe sploty: łańcuszek i półsłupek.
  • Dobrze nadaje się dla osób początkujących, które chcą zacząć od małych form.
  • Wspiera myślenie projektowe w duchu STEAM: dobór odpowiedniej włóczki, dopasowanie szydełka, planowanie kolorów, wykonanie i ocena własnej pracy.
  • Daje szybkie efekty, co zwiększa motywację.
  • Pełni funkcję sensoryczną – wrobione koraliki można obracać, przesuwać palcami, a całą bransoletkę ściskać w dłoni w chwilach napięcia czy potrzeby wyciszenia.
  • Jest mobilna – można ją nosić na ręce i korzystać z niej w każdej chwili.


Jak wyglądała praca na zajęciach?

Uczestniczki mają już pewne doświadczenie w szydełkowaniu, choć są na różnych poziomach zaawansowania. Najwięcej uwagi wymagało:

  • uważne śledzenie wzoru,
  • wielokrotne powtarzanie instrukcji,
  • utrzymanie koncentracji podczas wrobienia koralików.

Pierwsze rzędy nie były łatwe, ale z każdym kolejnym splotem postępy stawały się wyraźne. Gdy pojawiły się pierwsze wrobione koraliki, satysfakcja była widoczna od razu.



Jak zrobić własną bransoletkę?

Instrukcja wrabiania koralików w szydełkowy element znajduje się tutaj:




Aby wykonać bransoletkę, wystarczy:

  1. wydłużyć szydełkowany pas tak, aby dopasować go do obwodu nadgarstka,
  2. na końcu połączyć oba brzegi — zszyciem lub łączeniem na szydełku.

To prosty projekt, który można dowolnie modyfikować: zmieniać kolory, rodzaj włóczki czy wielkość koralików.

Korzyści sensoryczne bransoletki

Szydełkowa bransoletka z koralikami może pełnić funkcję prostego narzędzia wspierającego regulację emocji i napięcia. Dzięki swojej strukturze i możliwościom manipulacji działa na kilka sposobów:
  • Stymulacja dotykowa – przesuwanie palcami po nierównej powierzchni włóczki oraz po koralikach dostarcza łagodnych bodźców czuciowych. Taka aktywność pomaga skupić uwagę i uspokoić układ nerwowy.
  • Regulacja napięcia – ściskanie bransoletki w dłoni może działać podobnie do gniotków antystresowych, pozwalając rozładować emocje lub napięcie mięśniowe.
  • Wspieranie koncentracji – drobne, powtarzalne ruchy (obracanie koralików, przesuwanie ich w palcach) mogą ułatwiać utrzymanie uwagi podczas słuchania, czytania lub pracy przy biurku.
  • Możliwość „ukrytej” autostymulacji – bransoletka noszona na ręce jest dyskretna. Pozwala korzystać z niej
    w miejscach, gdzie inne sensoryczne pomoce byłyby bardziej widoczne lub kłopotliwe.
  • Samodzielne wykonanie wzmacnia poczucie sprawczości – własnoręcznie stworzony przedmiot, który później realnie pomaga
    w wyciszeniu, zwiększa motywację i poczucie bezpieczeństwa.

Szydełkowa zabawka sensoryczna - tutorial

 

    Na blogu pojawił się nowy tutorial szydełkowy, z którego naprawdę warto skorzystać. Krok po kroku pokazuje on, jak wykonać prostą zabawkę sensoryczną — idealną zarówno dla początkujących, jak i dla tych, którzy chcą spróbować czegoś nowego.

    To świetna okazja, by połączyć kreatywność z relaksem. Szydełkowanie wycisza, pomaga się skupić i daje dużą satysfakcję z własnoręcznie wykonanego przedmiotu. A taka zabawka sensoryczna może później służyć do ćwiczeń uważności, relaksu lub jako drobny, wyjątkowy prezent.

    Z tutoriala można z powodzeniem korzystać także podczas zajęć z uczniami — jako inspiracji do pracy manualnej, ćwiczenia koncentracji i rozwijania sprawności dłoni.

    Zajrzyj do tutoriala i przekonaj się, jak niewiele potrzeba, by stworzyć coś przyjemnego
i pożytecznego. Może to będzie początek Twojej nowej pasji?



Autorka: Magdalena Zybura

Matematyka pachnąca lawendą

    Co mają wspólnego matematyka, relaks i siemię lniane? Odpowiedź znaleźliśmy podczas popołudniowych zajęć w ramach innowacji pedagogicznej „Kieszonkowe Strefy Relaksu”. Tym razem w naszym projekcie STEAM przyszedł czas na literę „M” — matematykę w praktyce.



    Uczestnicy szacowali ciężar idealnego woreczka na oczy, odmierzali i ważyili naturalne wypełnienie: siemię lniane oraz lawendę. To była nie tylko praca z wagą i miarką, ale także realna nauka rozwijająca kompetencje matematyczne, precyzję, planowanie oraz umiejętność współpracy i doprowadzania zadania do końca.

    Dla trzynastu uczestników był to prawdziwy sukces z zapachem relaksu — ich własnoręcznie wykonane woreczki są już gotowe. Reszta grupy jest tuż za nimi, bo do ukończenia prac zostało naprawdę niewiele.



    Na zakończenie poznaliśmy prostą technikę oddechową przez lewą dziurkę nosa, która pomaga wyciszyć układ nerwowy, obniżyć napięcie i ułatwia koncentrację. Idealna przed klasówką lub w chwilach stresu.

    Zajęcia pokazały, jak praktyczne i przyjemne może być łączenie edukacji z relaksem. Dzięki pracy z wagą, miarką i naturalnymi materiałami uczniowie rozwijali nie tylko umiejętności matematyczne, lecz także koncentrację, cierpliwość i współpracę. Edukacja naprawdę może być pełna zmysłów i sensu.

Autorka: Izabela Zwierzchlewska

Szycie uczy relaksu

 

    Podczas zajęć w ramach „Kieszonkowych Stref Relaksu” sięgnęliśmy po igłę i nitkę. Tym razem na warsztat wzięliśmy woreczki na oczy — nie jako ozdobę, ale jako prawdziwe narzędzie wyciszenia.

    Zanim zaczęliśmy szyć,  poznaliśmy specjalnie przygotowaną broszurę „Szyjemy harmonię – woreczek na oczy”. Dzięki niej dowiedzieliśmy się, po co tworzy się takie woreczki i jak mogą wpływać na ciało oraz umysł.

    Potem przyszedł czas na działanie: wybór materiałów, planowanie kroju i wreszcie ręczne szycie własnego, unikalnego produktu. To zadanie wymagało skupienia, precyzji i cierpliwości, ale też współpracy, dobrej komunikacji i… poczucia humoru, szczególnie przy nawlekaniu igły.

    Efektem naszej pracy są piękne woreczki, które już wkrótce wypełnimy lawendą i siemieniem lnianym. Najważniejsze jednak jest to, co każdy uczestnik zabrał ze sobą po zajęciach — satysfakcję i poczucie, że potrafi stworzyć coś własnymi rękami.


Autorka: Izabela Zwierzchlewska


Warsztaty szycia woreczków relaksacyjnych na oczy

    Wiele liter, z których składają się imiona uczestników naszej szkolnej grupy, pomogło nam odkryć pozytywne cechy, które każdy z nas w sobie nosi. Tak właśnie rozpoczęliśmy pierwsze spotkanie w ramach innowacji „Kieszonkowe Strefy Relaksu” — od poznawania się poprzez litery naszych imion. Proste? Wcale nie. Inspirujące? Zdecydowanie.



    Na początku poznaliśmy cele i plan działania projektu. Wspólnie zastanawialiśmy się, czego będziemy potrzebować, aby stworzyć coś naprawdę wyjątkowego. Wypełniliśmy karty projektu STEAM, sprawdzaliśmy ceny materiałów, a dzięki technologii odkryliśmy nazwę i zastosowanie „dziwnego przedmiotu” — naparstka.

    Potem przyszedł czas na pierwsze wyzwanie: nawlec igłę. Nagle okazało się, że cierpliwość, skupienie i dokładność to nie tylko słowa, ale konkretne cechy, które stają się naszymi sprzymierzeńcami.

    Wysłuchaliśmy także fragmentu książki „Uwierz” autorstwa Kobi Yamady — pierwszej z serii książek wybranych przez prowadzącą zajęcia, panią Izabelę. To literacka inspiracja i wsparcie w drodze do uważności, wyciszenia i… tworzenia.

Na zakończenie każdy wykonał samodzielnie swój pierwszy ścieg. Mały gest, ale wielki krok.


To dopiero początek naszej wspólnej przygody.

A Ty? Kiedy ostatni raz zrobiłaś lub zrobiłeś coś po raz pierwszy?

Być może właśnie w takich drobnych czynnościach kryje się coś więcej: uważność, spokój, radość tworzenia i odzyskiwanie sprawczości. Sprawdź.


Autorka: Izabela Zwierzchlewska

Warsztaty szyciowe w duchu STEAM – inspiracja do działania

 

Warsztaty szyciowe w duchu STEAM – inspiracja do działania

    Z radością dzielimy się z Wami opracowanym konspektem warsztatów szyciowych realizowanych w idei STEAM oraz towarzyszącą mu broszurą edukacyjną. Materiały te powstały z myślą o osobach, które chcą łączyć kreatywność z nauką, technologią i praktycznym działaniem –
w sposób dostępny, angażujący i bliski realnym potrzebom uczestników.

 

    Zachęcamy, aby potraktować ten konspekt nie jako gotowe rozwiązanie, lecz jako punkt wyjścia i źródło inspiracji. Każda grupa, każde środowisko edukacyjne i każdy uczestnik są inne – dlatego śmiało modyfikujcie scenariusz, dostosowujcie go do swoich warunków, wieku odbiorców czy celów dydaktycznych. Najciekawsze pomysły często rodzą się właśnie wtedy, gdy pozwalamy sobie na eksperymentowanie.

   



    Warto także podkreślić, że broszura została udostępniona na licencji
Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne 4.0 Międzynarodowe (CC BY-NC 4.0). Oznacza to, że możecie z niej korzystać, udostępniać ją i adaptować do własnych działań edukacyjnych – z poszanowaniem autorstwa i w celach niekomercyjnych.

Autorka: Izabela Zwierzchlewska